Verhalen uit het archief van Merkawah

In deze sectie vindt u een serie verslagen van Bijna-Dood-Ervaringen, zoals verteld door de ervaarders zelf. Dit is slechts een begin, en wij hopen deze sectie in de loop van de tijd uit te breiden. Mensen die hun verhaal ter beschikking willen stellen van deze rubriek, verzoeken wij contact op te nemen via Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Wat de hier opgevoerde verslagen betreft, besef dat ze niet allemaal beantwoorden aan het populaire beeld van de tunnel en het licht. Een enkel verhaal betreft zelfs een ervaring die terug kan worden gevoerd op een "vorig leven"; hoe vreemd dit ook lijkt, die ervaring had en heeft een krachtige invloed gehad op het leven van de ervaarder, en kan daarom niet worden afgedaan als niet relevant.

De BDE van Paul Vens

Er zijn veel prachtige verhalen over bijna-dood ervaringen geschreven, over tunnels van licht en zwevende zielen boven de operatietafels. Maar hoe gaat het daarna verder, op de werkvloer, op school, waar niemand deze ingrijpende ervaring deelt? Hoe reageren je vrienden als je vanuit een andere zienswijze hun vragen beantwoordt? Hoe vertel ik het mijn ouders thuis? Wie weet waar je het over hebt als je zoiets meegemaakt hebt? Kan ik eigenlijk wel vertellen wat ik gezien, beleefd heb?

Lees verder - klik hier (pdf-bestand)

De kracht van een bijnadoodervaring (mw J.K.)

Toen ik in mei 2007 terecht kwam op de website van stichting Merkawah, werd mij veel duidelijk. Jarenlang heb ik mijn BDE niet herkend. Nu heb ik zelf ‘ja’ gezegd tegen mijn BDE en tegen mijzelf. Ik wilde niet langer afhankelijk zijn van de mening van anderen en ik ben zelf achter het stuur gaan zitten. Mijn leven is hierdoor veranderd: ik ben gegroeid van klacht naar kracht.

Lees verder - klik hier (pdf-bestand)

De BDE van G.K.

Het was woensdagmiddag (1 april 1970, ik was toen 17 jaar en zat in de vierde klas van HBS-A) en ik was vrij van school. Zoals elke woensdagmiddag waste ik mijn haren – ik droeg in die tijd al lang haar en verzorgde dat goed – in de keuken bij het aanrecht onder de geiser. Deze geiser was net enkele dagen tevoren door een monteur schoongemaakt en opnieuw afgesteld. Toch bleek de geiser niet in orde. Er kwam koolmonoxydegas vrij, waarvan de eigenschappen zijn dat het reukvrij is en zwaarder dan lucht. Daardoor verzamelde het gas zich in de spoelbak onder de geiser. Doordat mijn gezicht in de spoelbak van het aanrecht hing, kreeg ik het koolmonoxidegas in mijn longen. Ik ben toen bewusteloos op de keukenmat (kokos) gevallen en tegen de kamerdeur.

Lees verder - klik hier (pdf-bestand)

Leven met een Bijna-Doodervaring (Mw R.B.)

In mijn beleving wàs ik al geboren mèt een bijna-doodervaring.

Ik kwam ter wereld tijdens de winter van 1955 in een onverwarmde slaapkamer van een arbeidershuisje. Toen de dokter kwam, was ik er al. Mijn moeder had mij toegedekt met een deken, maar ik was onderkoeld. Ik had winterhanden en wintervoeten. Dat was het begin van mijn leven.
Wonderlijke droom
Toen ik een meisje van drie was, droomde ik dat ik werd doodgeschoten. Ik was een jongen van 23 jaar. Ik zat in het verzet en ik vluchtte voor de Duitsers. Ik voelde de kogels in mijn rug en ik viel voorover in het gras. Het volgende moment keek ik op mijzelf neer. Ik was verbaasd dat ik geen pijn voelde.

Lees verder - klik hier (pdf-bestand)

De BDE van B.E.

Als kind had ik een ongeluk waardoor ik totaal tien keer ben geopereerd. Tijdens de negende operatie – ik was toen 19 jaar – waren verschillende fouten gemaakt. Daardoor moest ik met spoed wéér geopereerd worden. Tijdens deze operatie trad ik uit mijn lichaam.

Lees verder - klik hier (pdf-bestand)

De BDE van Joke Postma

Lees verder - klik hier (pdf-bestand)

Stichting Merkawah